Strony
Powiązane
  • Języki obce
    Każdy z krajów posługuje się niemal że innym językiem. Może to być język angielski, język niemiecki czy tez język rosyjski. Na lekcjach szkolnych już od najmłodszych lat dzieci uczą się …
  • Wiedza praktyczna w szkłach technicznych
    Kierunki techniczne są w dzisiejszych czasach coraz bardziej poszukiwane i wiele osób stara się o to, aby móc dla siebie naprawdę dobrze zaplanować swoją przyszłość bez wiedzy pochodzącej ze studiów. …
  • Wyrównywanie szans w szkole
    Aby szkoła mogła faktycznie odnieść sukces musi dzisiaj zabiegać o uczniów mających wyjątkowo dobre perspektywy. Oczywiście ideą szkoły i nauczania jest przygotowanie młodych ludzi tak, aby ci nawet nie mając …

William Put Starszy

Sytuacja Anglii w walkach z Francją na terenie Ameryki Północnej wybitnie zmieniła się na korzyść od czasu, gdy na czele nowego gabinetu w Londynie stanął Wiłliam Pitt Starszy (1708—1778), rzecznik brytyjskiej ekspansji kolonialnej. W 1756 r. został on ministrem spraw zagranicznych, podporządkował sobie sprawy wojskowe i faktycznie objął ster państwa. Rozbudował flotę, wprowadził porządek w armii, dokonał nowych zaciągów i wysłał do kolonii angielskich świeże, dobrze wyszkolone i uzbrojone oddziały. W ten sposób stał się Pitt współtwórcą zwycięstw, które dały Anglii zarówno Indie, jak i Kanadę oraz rozbiły morską i kolonialną potęgę Francji. Na sukcesy nowej polityki angielskiej w Ameryce nie trzeba było długo czekać. W lecie 1758 r. spora armia brytyjska (ok. 20 tyś. żołnierzy) podjęła oblężenie Louisbourga i po silnym bombardowaniu z lądu i morza zmusiła 27 lipca 1758 r. tę największą francuską twierdzę w Ameryce do kapitulacji. Ponad 5 tyś. żołnierzy francuskich dostało się do niewoli. Pod wodzą generałów Jeffreya Amhersta (1717-1797) i Jamesa Wolfe’a (1727—1759) ruszyli następnie Anglicy przeciwko francuskiej Kanadzie.

Comments are closed.