Strony
Powiązane
  • Skuteczna naukaSkuteczna nauka
    Co takiego zrobić, żeby skutecznie się uczyć? Niektórzy twierdzą, że to nie jest możliwe w przypadku niektórych przedmiotów, zwłaszcza tych, za którymi nie przepadają. Tymczasem wszystko jest możliwe i wszystko …
  • To czego wiedza nie obejmujeTo czego wiedza nie obejmuje
    Co chwilę coś nowego jest odkrywane. Dlatego nigdy nie można powiedzieć, że wszystko już zostało dowiedzione. Są pewne anomalie, których nie da się w żaden sposób wytłumaczyć. Nie ma się …
  • Uczeń wyczerpanyUczeń wyczerpany
    Współczesna edukacja wyróżnia się tym, że jest skonstruowana jak praca na pełen etat. Młody człowiek z rana ma ledwie czas, aby zjeść śniadanie i już musi biec do szkoły, w …

William Put Starszy

Sytuacja Anglii w walkach z Francją na terenie Ameryki Północnej wybitnie zmieniła się na korzyść od czasu, gdy na czele nowego gabinetu w Londynie stanął Wiłliam Pitt Starszy (1708—1778), rzecznik brytyjskiej ekspansji kolonialnej. W 1756 r. został on ministrem spraw zagranicznych, podporządkował sobie sprawy wojskowe i faktycznie objął ster państwa. Rozbudował flotę, wprowadził porządek w armii, dokonał nowych zaciągów i wysłał do kolonii angielskich świeże, dobrze wyszkolone i uzbrojone oddziały. W ten sposób stał się Pitt współtwórcą zwycięstw, które dały Anglii zarówno Indie, jak i Kanadę oraz rozbiły morską i kolonialną potęgę Francji. Na sukcesy nowej polityki angielskiej w Ameryce nie trzeba było długo czekać. W lecie 1758 r. spora armia brytyjska (ok. 20 tyś. żołnierzy) podjęła oblężenie Louisbourga i po silnym bombardowaniu z lądu i morza zmusiła 27 lipca 1758 r. tę największą francuską twierdzę w Ameryce do kapitulacji. Ponad 5 tyś. żołnierzy francuskich dostało się do niewoli. Pod wodzą generałów Jeffreya Amhersta (1717-1797) i Jamesa Wolfe’a (1727—1759) ruszyli następnie Anglicy przeciwko francuskiej Kanadzie.

Comments are closed.