Strony
Powiązane
  • HumorHumor
    Mozecie przeczytac te poradniki od poczatku do konca albo po prostu poszukac problemu, kóry Was najbardziej zajmuje w tej chwili, i zaczac od tamtego miejsca. Jednak jesli nie czytaliscie moich …
  • Nauka śpiewuNauka śpiewu
    Korzystanie z ofert wielu przedszkoli jest z pewnością dobre, tym bardziej, kiedy mają wiele do zaoferowania. Takie elementy jak emisja głosu[, nauka śpiewu, wokal to bardzo dobre zachęcenie dla rodziców, …
  • Nauka przez działanie jest skutecznaNauka przez działanie jest skuteczna
    Nie od dziś wiadomo, że dzieci najlepiej przyswajają sobie wiedzę wtedy, gdy informacje są im podane w sposób ciekawy i zajmujący. I zazwyczaj nie ma tu znaczenia fakt, czego te …

William Put Starszy

Sytuacja Anglii w walkach z Francją na terenie Ameryki Północnej wybitnie zmieniła się na korzyść od czasu, gdy na czele nowego gabinetu w Londynie stanął Wiłliam Pitt Starszy (1708—1778), rzecznik brytyjskiej ekspansji kolonialnej. W 1756 r. został on ministrem spraw zagranicznych, podporządkował sobie sprawy wojskowe i faktycznie objął ster państwa. Rozbudował flotę, wprowadził porządek w armii, dokonał nowych zaciągów i wysłał do kolonii angielskich świeże, dobrze wyszkolone i uzbrojone oddziały. W ten sposób stał się Pitt współtwórcą zwycięstw, które dały Anglii zarówno Indie, jak i Kanadę oraz rozbiły morską i kolonialną potęgę Francji. Na sukcesy nowej polityki angielskiej w Ameryce nie trzeba było długo czekać. W lecie 1758 r. spora armia brytyjska (ok. 20 tyś. żołnierzy) podjęła oblężenie Louisbourga i po silnym bombardowaniu z lądu i morza zmusiła 27 lipca 1758 r. tę największą francuską twierdzę w Ameryce do kapitulacji. Ponad 5 tyś. żołnierzy francuskich dostało się do niewoli. Pod wodzą generałów Jeffreya Amhersta (1717-1797) i Jamesa Wolfe’a (1727—1759) ruszyli następnie Anglicy przeciwko francuskiej Kanadzie.

Comments are closed.